Het Heilige Roomse Rijk (HRR) was het eerste Duitse Rijk van 962 tot 1806. Duitse keizers zagen zich als opvolgers van de Romeinse keizers. Vaak hadden zij slechts een beperkte overkoepelende macht, overheerst door plaatselijke vorsten in het huidige Duitsland. In deze eeuwenlange periode valt vooral de strijd op tussen de Duitse keizers en het pausdom, strijd om de uiteindelijke macht. Barbarossa is er wel een typisch voorbeeld van. In de 16de eeuw ontstond het protestantisme van Martin Luther, wat keizer Karel V grijze haren bezorgde en later een van de oorzaken was van de Dertigjarige oorlog 1618-1648, waarbij Europa flink hertekend werd. Doorheen de eeuwen van het HRR kwam het rijk van de Hohenzollern op, Pruisen. De Pruisische hertogen en later koningen zouden beetje bij beetje de uiteindelijke macht over het huidige Duitsland bekomen in latere periodes, ten nadele van Oostenrijk. In de 19de eeuw tenslotte doorkruiste Napoleon het HRR, dat ten onderging in 1806. Pas met het Congres van Wenen in 1815 werd de ondergang van het HRR definitief bezegeld en ontstond de Duitse Bond.